Merhaba Sevgili Öğretmenim,

Bu mektubu uzak diyarlardan kendimi tanıtmak için yolluyorum.

Ben Binbilgi. 300 yaşında, bilginin peşinde koşan bir iksirciyim. Daha doğrusu, çocuklar beni böyle tanıyacaklar. Kendimi böyle tanıtmamın bir nedeni var. Duydum ki yaşadığınız dönemde televizyon denen bir makine varmış. Süper kahramanlarla ilgili filmler yayınlar, bazen çocukları yanlış yönlendirirmiş. Ama televizyon ne yapsın? Çocuklar, hep böyle kahramanlara ilgi duyarlarmış. Ben de çocuklar böyle kahramanlara ilgi duyuyorlarsa mutlaka bir nedeni vardır, diye düşündüm. Belki yaşadıkları dünyanın mucizelere olan açlığı, belki yaşamlarının biraz tekdüze olması, belki de sadece doyurulması gereken bir merak. Bunları düşününce bir karara vardım. Madem çocukların buna ihtiyacı var, madem böyle kahramanları seviyorlar, o zaman bu ihtiyaçları doğru bir şekilde doyurulmalıydı.

En önemlisi de doğaüstü güçlere olan ilgilerini, doğru yöne aktarmalarıydı. Ama bu televizyonla değil, okulda yani sizin kontrolünüzde gerçekleşmeliydi.

Çocuklar hakkında başka şeyler de duydum. Bilgisayarla çok zaman geçiriyorlar ve ne yazık ki bunu çoğunlukla oyun oynamak için kullanıyorlarmış. Onlara hak verdim. Bence oyun oynamak, bir çocuğun en önemli hakkı. Sonra oynadıkları bilgisayar oyunlarını araştırdım. Her adımda ele geçirilen ya da oluşturulan köyler, ülkeler ve hep adım adım ilerleyen oyunlar, yerine getirilen görevler... Ve sonunda ulaşılan büyük zaferler!

Tüm bunların sonucunda çocukların ihtiyaç duydukları bu olağanüstü dünyayı kurmaya karar verdim. Böylece doğru yerde, doğru şekilde, doğru insanların elinde bilgiye ulaşmalarını sağlayabileceğimi düşündüm.

İşte sevgili öğretmenim, Topses Binbilgi böyle bir düşüncenin ürünü.

Sevgilerle...